….

Iarasi am intrat in acele momente in care nu ma simt eu , in care nu ma mai simt in stare sa mai continui , dar stiu ca dupa vreo doua zile va fi altfel …

Repet intr-una  ca o placa zgariata ca m-am saturat de singuratate ..

Asa , si ?!
mai aprind o tigara , mai trag un fum si simt cum ma sufoc..

Astazi am reusit sa fumez un pachet si jumatate cu tigari , maine poate nu voi mai fuma deloc…

Ma arde gatul , ma dor oasele , carnea pe mine, mi-e dor , as vrea sa plang, as vrea sa stau intinsa pe iarba plina de roua privind un rasarit .. as vrea sa fiu fericita …

Si cand te gandesti ca acum putina vreme spuneam ca viata e atat de simpla … in fiecare dintre noi exista un pic de masochism … si o complicam …

Un prieten vrea “acasa” .. eu vreau departe …. De mine , de ganduri , de tot ce cunosc…

Tigara a ars singura , alaturi de mine , in scrumiera… Oare unde se duce fumul?

Oare ce simte o tigara , o scoarta de copac , un copil care e departe de parinti, ce simt EU?

Imi doresc ca tot ceea ce se intampla sa fie un vis , sa ma trezesc intr-o dimineata intr-o alta dimensiune , acolo unde eu sunt fericita , acolo unde pot spune … sunt acasa…

Si totusi … unde e “acasa” ?

Published in: on iunie 23, 2009 at 22:25  Lasă un comentariu  

The URI to TrackBack this entry is: http://cafeauadedimineata.wordpress.com/2009/06/23/42/trackback/

Feed RSS pentru acest post.

Lasă un răspuns

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Schimbă )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Schimbă )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Schimbă )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.